تبلیغات
مـــــدیـــــــــریت دولتـــــــــــــی - مبحث سكوت سازمانی

موضوع: سكوت سازمانی خلاصه ای از كتاب مدیریت منابع انسانی

درادبیات نوین مدیریت، مدیریت سرمایه های انسانی در بین سایر سرمایه ها از ارزش و اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. سرمایه انسانی تنها سرمایه ای است كه با مصرف علاوه بر اینكه كاهش نمی یابد بلكه بر اساس تجاربی كه كسب می نماید اثر فزایندگی نیز خواهد داشت.

مزیت دیگر سرمایه های انسانی بر سایر سرمایه های سازمان این است كه استفاده و بكارگیری سایر سرمایه ها بستگی به سرمایه های انسانی دارد بهترین و با ارزشترین سرمایه ها و دارائیها بدون سرمایه انسانی قابلیت استفاده نخواهد داشت. امروزه مهمترین مزیت رقابتی سازمانها نه در حوزه تجهیزات بلكه در حوزه انسانها است سازمانهایی كه سرمایه های فكری و انسانی مناسبی داشته باشند در میدان رقابت نسبت به سایر رقبا برتری خواهند یافت، زیرا سرمایه های انسانی ارزشمندتر و برتر از هر سرمایه دیگری در سازمانها محسوب می شوند. سازمانهایی كامروا خواهند بود كه بتوانند از این سرمایه ها بطور موثر در جای خود استفاده نمایند و با افزایش انگیزه و توانایی آنها سازمان خود را تعالی بخشند.

برای ارتقای بهره وری سرمایه های انسانی مكانیزمها و روش های مختلفی وجود دارد از قبیل نظام مدیریت مشاركتی، نظام پذیرش و بررسی پیشنهادات و غیره به هر میزان كه مشاركت این سرمایه در اهداف و وظایف سازمانی بیشتر شود میزان كارایی و اثر بخشی سازمانی نیز بهبود خواهد یافت .

بر اساس تجارب مدیریتی در حوزه منابع انسانی همواره ذهنم درگیر این سئوالات بود كه چرا برخی از جلسات سازمانی با سكوت مطلق برگزار می شود؟ هیچكس اظهار نظر نمی كنند؟ و به بیان ایده ها ونظرات نمی پردازند؟ چرا برخی از كاركنان همواره از مشكلات و نارضایتی ها دم می زنند ولی بر زبان نمی آورند ؟ دلایل سكوت سازمانی چیست؟ آیا سكوت سازمانی خوب است یا بد؟ سكوت سازمانی چه تاثیری در سازمان دارد؟ چرا با وجود استقرار نظام پیشنهادات در سازمانها، پیشنهاداتی از سوی كاركنان مطرح نمی شود؟

مدتی بود كه این سئوالات ذهنم را درگیر كرده بود كه یكی از همكاران مقاله ای را با عنوان سكوت سازمانی برایم فرستاده بودند كه با مطالعه مقاله مذكور جواب برخی از سئوالاتم مشخص شد. با عنایت به اینكه سكوت سازمانی مفهوم جدید و ناآشنایی است و كمتر در ادبیات مدیریتی منابع انسانی به آن پرداخته شده به تبیین و بررسی موضوع می پردازم امید است كه مورد عنایت دوستان نیز قرار گیرد.

سکوت سازمانی (Organizational Silence)‏ پدیده‌ای جدیدی است که در آن کارکنان سازمان به دلایل  متفاوت از اظهار نظر در رابطه با  مشكلات سازمان خودداری و امتناع ورزیده وسکوت می‌کنند. سکوت علامتی برای بیماری سازمانی محسوب می شود و مدیران باید عامل اصلی آن را ردیابی و برطرف نمایند. بی توجهی به این موضوع می‌تواند سبب سكون و حتی مرگ سازمان شود.

با توجه به نوع انگیزه كاركنان سكوت در سازمانها به 3 دسته زیر قبل تقسیم بندی است :

۱- سكوت مطیع : انگیزه این نوع سكوت كناره گیری، تسلیم بودن و رضایت دادن به هر چیزی است .

۲- سكوت تدافعی : انگیزه این نوع سكوت خود حفاظتی است یعنی علت سكوت كارمند در سازمان ترس است .

۳- سكوت دوستانه: انگیزه این نوع سكوت علاقه به دیگران و ایجاد فرصت برای نشر یك مساعی می باشد.

دلایل سكوت مطیع :

۱- باور داشته باشدكه صحبت كردن بی فایده است .

۲- از توانایی های شخصی خود برای نفوذ در شرایط، نا مطمئن باشند .

دلایل سكوت تدافعی :

۱- به دلیل آشفته شدن افراد

۲- ایجاد پیامد های منفی برای خود فرد

دلایل سكوت دوستانه :

۱- سود بردن از نظرات دیگران

۲- خودداری از ارائه اطلاعات به دلایل سری و محرمانه بودن

عوامل ایجاد کننده سکوت سازمانی :

اما پدیده سکوت سازمانی پدیده ای چند بعدی است و از چند جهت قابل بررسی می باشد. از جمله می توان دلایل و عوامل سکوت سازمانی به شرح زیر دسته بندی نمود:

۱-     عوامل مدیریتی

۲-     عوامل سازمانی و محیطی

۳-     عوامل گروهی

۴-     عوامل فردی

عوامل مدیریتی:

۱- باورهای ضمنی مدیران نسبت به سكوت سازمانی

۲-  اقدامات مدیریتی

۳- سبك رهبری مدیریت سازمان

۴-ترس از بازخورد منفی

۵-تفاوتهای جمعیت شناختی مابین كاركنان و مدیریان

۶- ایجاد جو بی اعتمادی و سوء ظن در سازمان

عوامل سازمانی :

۱- سكون شغلی

۲- سیاستها و ساختارهای سازمانی

۳- فقدان مكانیزم باز خورد از پایین به بالا

۴- تصمیم گیری متمركز

عوامل فرهنگی، اجتماعی و گروهی :

۱- همنوایی با جمع ( انطباق با گروه )

۲- گروه اندیشی

۳- اثر بخشی فرهنگ آداب و رسوم خانواده بر نحوه ارتباط فرزندان با بزرگتر ها

عوامل فردی :

۱- حفظ موقعیت كنونی

۲- بی اعتمادی و بد بینی به مدیر

۳- احساس ناتوانی در ایجاد تغییر

۴- ترس از ارائه نظرات و بیان مشكلات

۵- مصلحت اندیشی

پیامد های سكوت سازمانی :

۱-  محدود شدن داده ها و اطلاعات

۲- عدم تجزیه و تحلیل ایده ها و بدیل های تصمیم گیری

۳- كاهش اثر بخش تصمیم گیری 

۴- كاهش توانایی سازمان برای شناسایی و اصلاح اشتباهات

۵- تضعیف تعهد و عرق سازمانی و اعتماد كاركنان

۶-  احساس عدم كنترل كاركنان

۷-  كاهش انگیزش کارکنان و افزایش نارضایتی

۸- ناهماهنگی شناختی كاركنان

۹- كاهش مشاركت و خلاقیت در بین كاركنان




طبقه بندی: مدیریت بر مبنای هدف و عملكرد،
برچسب ها: سازمان، مدیریت، سكوت، منابع انسانی، مدیریت منابع انسانی،

تاریخ : 17 آذر 92 | 21:30 | نویسنده : شمسی زاده | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.